Nazwy poleceń aplikacji, identyfikatory kolumn i wartości danych przykładowych zachowano w oryginale. Zrzuty ekranu, wykresy i pliki do pobrania są w języku angielskim.
Przykład: siła ściskania materiału amortyzującego
64 niezależne próbki: po 32 każdego materiału amortyzującego.
Pobierz przykładowe dane (CSV, angielskie nagłówki)To ten sam przykład, który znajduje się w Help. Zaimportuj CSV, aby wykonać kolejne kroki, lub użyj Open example in a practice copy w Help, aby wstępnie wypełnić dane wejściowe.
1. Utwórz obszar roboczy
Na pasku bocznym otwórz Basic Statistics i wybierz Means: Two-Sample (t). Utwórz analizę, nadaj jej nazwę, wybierz New blank worksheet, a następnie Create analysis.
2. Zaimportuj przykładowe dane
Pobierz powyższy plik CSV i zaimportuj go do arkusza. Wybierz Comma jako separator pól, Dot jako separator dziesiętny oraz First row contains column names.
3. Przypisz kolumny wejściowe
Na karcie Inputs wybierz Two sample (independent) w Test type. Przypisz sample_1 do Sample 1 i sample_2 do Sample 2. Kolumny zawierają odpowiednio Foam A i Foam B. Próbki są niezależne; wspólny wiersz arkusza nie tworzy pary. Puste komórki poza każdą próbą 32 próbek są celowe, a nie brakującymi odczytami par.
4. Ustaw test i wykresy
Wpisz 0.05 w Significance level (α) i wybierz Two-sided (≠) w Alternative hypothesis. Pozostaw Assume equal variances niezaznaczone. Wybierz Integer — validation dataset convention w Degrees of freedom, aby odtworzyć ten wynik Welcha. Zaokrągla to 56.3241 w dół do 56. Otwórz Additional comparisons i pozostaw Include Mann–Whitney U test niezaznaczone.
Otwórz Plot options. Ustaw Histogram binning na Automatic i Histogram scale na Frequency. Pozostaw Show normal curve niezaznaczone i zaznacz Show confidence interval for mean difference.
5. Uruchom analizę
Wybierz Run analysis, a następnie otwórz Results.
6. Zinterpretuj wyniki
Określ niezależne próby
Każdy materiał ma 32 różne próbki. Próba 1 to
Foam A, a próba 2 toFoam B. Porównanie dotyczy średniej siły ściskania w populacjach, przy użyciu testu Welcha.Odczytaj różnicę i przedział
Foam AminusFoam Bdaje średnio 5.625 N. Przedział 95% wynosi −0.901–12.151 N i obejmuje zero; p = 0.08975. Na poziomie 5% badanie nie wykazuje różnicy. Nie wykazuje również równoważności. Przykład wykorzystuje 56 całkowitych stopni swobody.
Przedział ufności różnicy Otwórz wykres w pełnym rozmiarze (otwiera się w nowej karcie) Porównaj kształty prób
Pudełka pokazują środkową połowę każdej próby, z medianą wewnątrz. Wąsy i oznaczenia przekroczenia granic opisują obserwacje, a nie granice akceptacji.
Foam Bma większe SD próby: około 14.96 N wobec 10.77 N dlaFoam A.
Wykresy pudełkowe prób Otwórz wykres w pełnym rozmiarze (otwiera się w nowej karcie) Odczytaj histogram
Wysokości słupków zliczają pomiary w przedziałach wartości. Porównaj kształt i rozrzut, nie traktując słupków jako granic ufności. Niezależność wynika z użycia różnych próbek, a nie z tego wykresu.
Histogram prób Otwórz wykres w pełnym rozmiarze (otwiera się w nowej karcie) Zdecyduj, co uzasadnia wynik
Porównaj cały przedział różnicy z poprawą potrzebną do decyzji o materiale amortyzującym. Więcej danych może się przydać, jeśli przedział jest zbyt szeroki; p powyżej 0.05 nie dowodzi równej skuteczności.
Więcej szczegółów: omówienie poszczególnych wyników
Pełne tabele wyników zachowują sześć cyfr znaczących, tak jak w sekcji Help.
Test t dla dwóch prób
Różnica średnich to próba 1 minus próba 2; błąd standardowy mierzy jej niepewność. Statystyka t to różnica podzielona przez błąd standardowy. Stopnie swobody, alfa, alternatywa, metoda i poziom ufności dokumentują wnioskowanie. Dolna i górna granica CI ograniczają różnicę średnich populacji. Konwencja DF wskazuje całkowite stopnie swobody Welcha. Niezaokrąglone DF Welcha wynoszą 56.3241; użyte DF wynoszą 56. Ustawienie wpływa na wartości p i szerokość przedziału.
| Statystyka | Wartość |
|---|---|
| Statystyka t | 1.72662 |
| Stopnie swobody | 56 |
| Konwencja stopni swobody | Całkowite — konwencja zbioru walidacyjnego |
| Niezaokrąglone stopnie swobody Welcha | 56.3241 |
| Zastosowane stopnie swobody | 56 |
| wartość p | 0.0897498 |
| Różnica średnich | 5.625 |
| Błąd standardowy | 3.25782 |
| Alfa | 0.05 |
| Hipoteza alternatywna | two-sided |
| Metoda | Test t Welcha |
| Poziom ufności (%) | 95 |
| Dolna granica PU | -0.90119 |
| Górna granica PU | 12.1512 |
- Nie odrzucaj H₀ (μ₁ − μ₂ = 0) przy α=0.05 (p=0.0897)
- H₀: μ₁ − μ₂ = 0
- H₁: μ₁ − μ₂ ≠ 0
Podsumowania prób
n zlicza odczyty; średnia, mediana, minimum, maksimum i rozstęp opisują każdą próbę. SD to rozrzut próby, SE to niepewność jej średniej, a IQR to rozrzut środkowej połowy. Każdy materiał ma 32 niezależne próbki.
| Próba | n | Średnia | SD | SE | Mediana | Minimum | Maksimum | Rozstęp | IQR |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Próba 1 | 32 | 184.925 | 10.766 | 1.90318 | 185.15 | 168.4 | 209.2 | 40.8 | 16.9 |
| Próba 2 | 32 | 179.3 | 14.9573 | 2.6441 | 178.2 | 145.7 | 211.7 | 66 | 20.9 |
Współrzędne wykresu pudełkowego
Q1 i Q3 ograniczają środkową połowę, z medianą między nimi. IQR to Q3 minus Q1. Dolna i górna granica wykorzystują 1.5 × IQR; wąsy kończą się na skrajnych obserwacjach wewnątrz granic. Te współrzędne nie są granicami akceptacji.
| Próba | Q1 | Mediana | Q3 | IQR | Dolna granica | Górna granica | Dolny wąs | Górny wąs |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Próba 1 | 175.85 | 185.15 | 192.75 | 16.9 | 150.5 | 218.1 | 168.4 | 209.2 |
| Próba 2 | 170.275 | 178.2 | 191.175 | 20.9 | 138.925 | 222.525 | 145.7 | 211.7 |
Oznaczenia wykresu pudełkowego
Każdy wiersz wskazywałby próbę, wiersz arkusza i wartość poza granicą. Pusta tabela oznacza brak oznaczeń przekroczenia granic w obu próbach. Oznaczenie wymagałoby zbadania, a nie automatycznego usunięcia.
| Próba | Wiersz arkusza | Wartość |
|---|
Dla tej sekcji nie zwrócono żadnych wierszy.
7. Utwórz raport
Zachowaj pełny Two-sample t-test, Sample summaries, współrzędne i oznaczenia wykresów pudełkowych, przedział różnicy, wykresy pudełkowe i histogram. Podaj kierunek próba 1 minus próba 2 oraz konwencję całkowitych stopni swobody Welcha. Raport pozostaje w języku angielskim.
Wybierz Add to report z zakończonego przebiegu. Otwórz Choose individual items and advanced options aby wybrać tabele i wykresy, a następnie wybierz Add to draft. Ukryte elementy pozostają w zapisanej analizie.
Nadaj raportowi nazwę, dodaj cel badania i swoją interpretację. Wybierz Save, sprawdź Preview, a następnie użyj Export → Download HTML. Poniższy przykład zawiera całą wybraną treść, w tym wyniki wykraczające poza jeden ekran.